پرواز با جت‌پک در دانشگاه ژجیانگ چین: نمایش فناوری یا چالش ایمنی؟

ویدیویی که اخیراً در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، نمایش خیره‌کننده‌ای از فناوری جت‌پک در دانشگاه ژجیانگ چین را به تصویر می‌کشد. در این رویداد، یکی از اعضای تیم فناوری دانشگاه با استفاده از جت‌پکی مجهز به موتورهای توربوجت، در برابر دیدگان حاضران به پرواز درآمد.

پرواز با جت‌پک در دانشگاه ژجیانگ چین: نمایش فناوری یا چالش ایمنی؟

این صحنه، که شباهت زیادی به پروازهای شخصیت «آیرون من» در فیلم‌های سینمایی دارد، واکنش‌های متفاوتی را در پی داشته است. در حالی که بسیاری از کاربران از پیشرفت فناوری به وجد آمده‌اند، برخی دیگر نگرانی‌هایی را درباره ایمنی چنین پروازهایی مطرح کرده‌اند.

این نمایش در روز بازگشایی دانشگاه ژجیانگ در شهر هانگژو برگزار شد و تصاویر آن به سرعت در فضای مجازی دست‌به‌دست شد. فرد آزمایش‌کننده با استفاده از جت‌پکی دکورز که توسط تیم JetRob این دانشگاه توسعه یافته، از زمین بلند شد و برای مدت کوتاهی در ارتفاعی کم به حرکت پرداخت.

جت‌پک مورد استفاده در این پرواز، به پنج موتور توربوجت مجهز است. وزن این سامانه بدون سوخت حدود ۳۱ کیلوگرم و با مخزن پر از سوخت به حدود ۴۶ کیلوگرم می‌رسد. بر اساس اطلاعات منتشرشده، مدت زمان پرواز آن بین سه تا پنج دقیقه است و حداکثر سرعت نظری آن می‌تواند به حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد.

در ویدیوی منتشرشده، آزمایش‌کننده پس از روشن کردن موتورها، از زمین جدا شده و در ارتفاعی چندمتری، حرکاتی مانند معلق ماندن، چرخش و حرکت رو به جلو را انجام می‌دهد. پس از چند لحظه، او با موفقیت روی زمین فرود می‌آید. همین پرواز کوتاه کافی بود تا کاربران اینترنتی آن را با لباس پروازی تونی استارک در فیلم «آیرون من» مقایسه کنند.

با این حال، بخش قابل توجهی از واکنش‌ها به موضوع ایمنی اختصاص یافته است. برخی کاربران درباره عدم وجود تجهیزات محافظتی کافی، فاصله کم فرد با زمین و خطرات احتمالی ناشی از موتورهای توربوجت ابراز نگرانی کرده‌اند. این پرسش مطرح شده که استفاده از چنین وسیله‌ای در محیط‌های عمومی تا چه اندازه می‌تواند ایمن باشد.

در مقابل، بسیاری از کاربران این ویدیو را نمادی از پیشرفت چشمگیر در حوزه فناوری پرواز شخصی می‌دانند. جت‌پک‌ها سال‌هاست که در پروژه‌های آزمایشی مختلف مورد بررسی قرار می‌گیرند، اما چالش‌هایی نظیر وزن بالا، مصرف سوخت زیاد، زمان پرواز کوتاه، دشواری کنترل و مسائل ایمنی، استفاده گسترده از آن‌ها را محدود کرده است.

دانشگاه ژجیانگ در سال‌های اخیر فعالیت‌های پژوهشی گسترده‌ای در زمینه هوافضا و رباتیک داشته است. برای مثال، دانشکده هوانوردی و فضانوردی این دانشگاه در حال تحقیق بر روی موضوعاتی مانند ربات‌های فضایی و سازه‌های مورد استفاده در فضا است.