یک طراح آلمانی پیراهنی هاوایی با ظاهری نامتعارف خلق کرده است که هدف آن پنهان کردن افراد از دید سیستمهای نظارتی مبتنی بر هوش مصنوعی است.
سایمون جواب مرحله آمیرزا وکرت با ترکیب رنگها و طرحهای پیچیده، لباسی را طراحی کرده که زشتی آن کاملاً عمدی است و به منظور ایجاد اختلال در الگوریتمهای تشخیص تصویر ساخته شده است.
این پیراهن، که اخیراً توسط Dezeen معرفی شده، از دید وکرت با ایجاد آشفتگی بصری میتواند شناسایی فرد توسط سامانههای نظارتی هوشمند را دشوار سازد. او معتقد است که تعامل میان رنگها و اشکال غیرمعمول لباس، عامل اصلی سردرگمی الگوریتمهای شناسایی است.
وکرت در گفتگو با Dezeen اظهار داشت:
سیستمهای هوش مصنوعی از لایههای متعددی تشکیل شدهاند و هرگز ماهیت انسان را درک نکردهاند؛ آنها تنها از طریق میلیونها تصویر آموزشی، الگوهای آماری مربوط به ظاهر انسانها را فرا گرفتهاند. از دید یک ماشین، انسان مجموعهای از آمار و ویژگیهای بصری است و دقیقاً همین موضوع نقطه ضعف آن به شمار میرود.
وکرت توضیح داد که لکههای صورتی، نارنجی و سبزی که سراسر پیراهن را پوشاندهاند، با هدف قطع پیوستگی خطوط بدن طراحی شدهاند تا سیستم تشخیص نتواند بخشهای مختلف بدن را به یک پیکر واحد نسبت دهد. او گفت:
برای انسان، این لباس ممکن است شبیه پارچهای تقریباً هیپنوتیزمکننده به نظر برسد؛ اما برای مدل هوش مصنوعی، چیزی شبیه هیچچیز دیده نمیشود.
نکته جالب توجه این است که خود وکرت برای طراحی الگوی این لباس از هوش مصنوعی کمک گرفته است. او با استفاده از روشی شبیه آزمون و خطا که «حلقه خصمانه» نام دارد، بارها الگو را آزمایش کرده تا طرحی را به دست آورد که بتواند سامانههای تشخیص هوش مصنوعی را بیش از پیش سردرگم کند.
ایده این لباس شباهتهایی به «زشتترین تیشرت جهان» دارد؛ لباسی خیالی که ویلیام گیبسون در رمان «Zero History» محصول سال 2010 خود به تصویر کشیده بود. در این رمان، آن لباس فراتر از یک اثر پانک و هنری توصیف شده و اساساً نوعی توهین عجیب و غریب به شمار میآمد.
سایمون وکرت، که خود را یک جادوگر دیجیتال مدرن مینامد، پیش از این نیز در سال 2020 خبرساز شده بود. او در آن زمان با قرار دادن تعداد زیادی گوشی هوشمند در یک گاری و حرکت دادن آن در خیابانهای برلین، باعث شد سیستمهای نقشه و ترافیک تصور کنند در آن منطقه ترافیک سنگینی ایجاد شده است.