دسته: اندروید جدید

واحد خبر mobile.ir : شرکت گوگل همه ساله پس از انتشار هریک از نسخه‌های جدید اندروید، سند مهمی را به نام Android Compatibility Definition Document یا سند انطباق اندروید که از آن به صورت خلاصه با نام CDD یاد می‌شود، منتشر می‌کند. در این سند لیستی از نیازمندی‌ها و توصیه‌های گوگل به سازندگانی که قصد استفاده از سیستم‌عامل اندروید و اپلیکیشن‌های حیاتی این پلتفرم را دارند ارائه شده و نه‌تنها مباحث نرم‌افزاری مرتبط با سیستم‌عامل در آن مورد بررسی قرار گرفته بلکه در زمینه گزینه‌‌های سخت‌افزاری نیز معمولا توصیه‌های مشخصی در این سند دیده می‌شود. به بیان دیگر CDD را می‌توان به مثابه چک‌لیستی دانست که سازندگان قبل از ارائه گوشی به بازار باید از تیک خوردن تمامی گزینه‌ها در آن اطمینان حاصل کنند.

شرکت گوگل به تازگی سند انطباق اندروید برای نسخه هفتم این سیستم‌عامل را که در طی آن تغییرات متعددی در راستای یکسان‌سازی اندرویدفون‌های تولید شده توسط شرکت‌های گوناگون به چشم می‌‌خورد. تغییرات جدید در سند CDD به خصوص بخش طراحی سخت‌‌افزار در گوشی‌های مختلف را هدف گرفته است. از جمله مهم‌ترین موارد حاضر در این سند می‌توان به بازنگری در شیوه اجرای فرایند شارژ سریع باتری، طراحی کنترلرهای هدفون و تغییر در چگونگی ارائه آپدیت‌های سیستم‌عامل اشاره کرد؛ البته جذاب‌ترین نکته در این میان به ارائه مشخصات گوشی‌های پشتیبانی‌کننده از پلتفرم واقعیت مجازی گوگل با Daydream تعلق دارد که بالاخره نقطه‌ پایانی بر تمامی حدس و گمان‌ها در این زمینه خواهد بود.

مشخصات گوشی‌های پشتیبانی‌کننده از Daydream

پلتفرم واقعیت مجازی Daydream که در اردیبهشت ماه سال جاری در در سانفرانسیکوی آمریکا معرفی شد علاوه بر فراهم آوردن امکان دسترسی به ورژن‌های واقعیت مجازی اپلیکیشن‌های سازگار با این پلتفرم در زمینه‌های بازی و سرگرمی نیز حرف‌هایی برای گفتن خواهد داشت. صحبت از این پلتفرم در یکی دو ماه گذشته پس از معرفی عینک Daydream View و گوشی‌های و به عنوان نخستین دیوایس‌های پشتیبانی‌کننده از واقعیت مجازی گوگل روند جدی‌تری به خود گرفت و اینک با اطلاعات ارائه شده در سند CDD اندروید 7 به روشنی می‌توان گوشی‌های پشتیبانی‌کننده از این پلتفرم در آینده را شناسایی کرد. در این لیست برای ثبت یک مدل با عنوان Daydream VR-ready گزینه‌های فنی متعددی وجود دارد که می‌توان تمامی آنها را در سایت اندروید مشاهده کرد. برخی از مهم‌ترین گزینه‌های مورد نیاز برای پشتیبانی گوشی از Daydream VR شامل موارد زیر می‌شوند.

– حضور حداقل 2 هسته فیزیکی در بخش پردازشی

– پشتیبانی دیوایس از حالت sustained performance mode (تغییر نکردن کیفیت پردازش برای اپلیکیشن‌های با زمان اجرای طولانی)

– پشتیبانی از Vulkan Hardware سطح صفر و یک

– پشتیبانی از دیکودینگ H.264 با رزولوشن 2160×3840 با 30 فریم در ثانیه و بیت‌ریت 40Mbps

– پشتیبانی از HEVC و VP9 و توانایی دیکود کردن وضوح 1080×1920 پیکسل با 30 فریم در ثانیه و بیت‌ریت 10Mbps و دیکود کردن وضوح 2160×3840 پیکسل با 30 فریم در ثانیه و بیت‌ریت 20Mps

– توصیه شدید برای پشتیبانی از android.hardware.sensor.hifi_sensors و برخورداری از سنسورهای ژیروسکوپ، شتاب‌سنج و مغناطیس‌سنج (magnetometer)

– برخورداری از صفحه‌نمایشی حداقل با وضوح فول اچ‌دی (1080p) و توصیه شدید به ارتقا وضوح به 1440×2560 پیکسل(Quad HD) یا بالاتر

– برخورداری از سایز صفحه‌نمایش 4.7 تا 6 اینچ

– امکان رفرش 60 هرتزی صفحه‌نمایش در حالت VR

– تاخیر کمتر از 3 میلی ثانیه‌ای صفحه‌نمایش در تغییر از خاکستری به خاکستری، از سفید به مشکی و از مشکی به سفید

– پشتیبانی از بلوتوث 4.2 و ویژگی Date Length Extension بلوتوث LE

با نگاهی به موارد اشاره شده در بالا تا حدود زیادی می‌توان سیمای یک گوشی پیشرفته پشتیبانی‌کننده از Daydream را تصویر کرد اما یک نکته همچنان مبهم در این میان به بخش پردازشی دستگاه تعلق دارد. طبق اطلاعات کوالکام در حال حاضر تنها چیپ‌ست از این قابلیت پشتیبانی می‌کند و با اینکه با پروسسور Snapdragon 820 نیز طبق ادعای شرکت سازنده از این قابلیت برخوردار است اما نمی‌توان روی این مورد حساب چندانی باز کرد و ظاهرا باید نقل قول کوالکام در این زمینه را پذیرفت. بدین‌ترتیب با محدودیت اشاره شده در بخش پردازش، به جز دو قلوهای Pixel و Pixel XL انتخاب‌های انگشت‌شمار دیگری در این زمینه حداقل تا به امروز در بازار حضور دارند. OLED بودن پنل از جمله نکات اشاره نشده در این لیست است اما با توجه به زمان تاخیر اندک پنل‌های این کلاس مطمئنا گوگل نظر مساعدتری روی این صفحه‌نمایش‌ها خواهد داشت. در زمینه وضوح صفحه‌نمایش نیز با اینکه به فول اچ‌دی به عنوان حداقل در این زمینه اشاره شده اما همانطور که در لیست نیز دیده می‌شود QHD بودن صفحه‌نمایش شرایط بسیار بهتری را برای کارکرد فراهم می‌کند.

گوگل پیکسل و پیکسل XL

تدوین استاندارد شارژ سریع

یکی دیگر از موارد جدید در سند CDD اندروید 7 چگونگی اجرای شارژ سریع از طریق پورت USB Type-C است؛ گوگل در این سند به تلاش برای استانداردسازی فرایند شارژ سریع سیمی پرداخته و پیشنهادهای مشخصی را پیش روی سازندگان قرار داده است. در حال حاضر شناخته‌شده‌ترین و به نوعی پر کاربردترین فناوری شارژ سریع در گوشی‌های هوشمند به فناوری Quick Charge شرکت کواکام تعلق دارد که نسخه سوم آن نیز از چندی پیش در دسترس قرار گرفته است. برخی دیگر از شرکت‌ها همچون مدیاتک با فناوری Pump Express و Oppo با فناوری VOOC نیز در این زمینه فعالیت دارند اما نگفته پیداست که تقریبا هیچ‌یک از این تکنولوژی‌ها با دیگری سازگار نیست و به کارگیری آنها در دیوایس‌های معمول نیز خالی از ریسک نخواهد بود.

نخستین توصیه گوگل در این زمینه استفاده سازندگان از قابلیت Power Delivery پورت USB Type-C است که پیش از این توسط خود گوگل در مدل‌های Pixel و Pixel XL به کار گرفته شده است. این شرکت سازندگان را قویا از به کارگیری شارژرهای اختصاصی که ولتاژ Vbus پورت USB Type-C را از سطح پیش‌فرض آن تغییر می‌دهد منع کرده و آن را عاملی برای انطباق نداشتن این شارژرها با دیوایس‌هایی که از قابلیت استاندارد Power Delivery بهره می‌برند دانسته است. گوگل در پایان این قسمت از بیانیه خود با لحنی اخطارگونه به سازندگان نسبت به انطباق تمامی شارژرهای USB Type-C در ورژن‌های آینده اندروید ابراز امیدواری کرده است.

کنترلرهای استاندارد برای هدفون‌های اندرویدی

گوگل در یکی دیگر از بخش‌های سخت‌افزاری سند CDD اندروید 7 به مبحث هدفون‌ها و به طور مشخص کلیدهای کنترلی روی سیم اینگونه دیوایس‌ها اشاره کرده است. کنترلرهای هدست یا in-line headphone controls از دیدگاه گوگل باید شامل سه دکمه افزایش و کاهش صدا و دکمه مرکزی دریافت/رد تماس باشند و از این لحاظ تفاوتی مابین شرکت‌های سازنده نباید وجود داشته باشد.

گوگل از این نیز فراتر رفته و با تعیین امپدانس الکتریکی هر دکمه، امکان کارکرد مشترک کلیدهای روی هدست را در تمامی اندرویدفو‌ن‌ها پیش‌بینی کرده است. قوانین گوگل در بخش صدا به این مورد ختم نشده و برای گوشی‌های دارای قابلیت صدای حرفه‌ای، لزوم انطباق با استاندارد OpenSL ES for Android یادآوری شده است. دیوایس‌های دارای جک 3.5 میلیمتری هدست نیز علاوه بر اجبار به حفظ سه دکمه روی هدفون باید از پورت‌های صدای 4 اتصالی (4 Conductor audio jack) استفاده کنند.