دسته: بازی جدید

معرفی بازی سایمن؛ نابغه یا دیوانه؟

حتی اگر سینمایی حلقه را ندیده باشید، احتمالا خلاصه ای از داستان آن را شنیده اید. در این فیلم، فیلمی وجود داشت که اگر انسانی آن را می دید پس از طی چند روز دخترک زیبارویی از تلویزیون بیرون آمده و کارش را می ساخت. در عنوانی که می خواهیم امروز معرفی کنیم اوضاع کمی برعکس شده.

پس از تعویض کانال های بسیار زیاد توسط سایمن، شخصیت اصلی، تلویزیون که کاسه صبرش سرازیر می شود، پسرک شیطان را به داخل خود می کشد. طی این حادثه، سایمن به زمان های مختلف سفر کرده و اتفاقات گوناگون بامزه ای برایش رخ می دهد. با ما و معرفی آخرین اثر خوش ساخت استودیو تانگو همراه باشید تا بیشتر با ماجراجویی سایمن آشنا شوید.

سایمن به صورت کلی دارای 24 مرحله است؛ مراحلی که از محیط های متنوعی تشکیل شده و برای رهایی از آنان باید وظایفی را انجام دهید. اما سوال اینجاست چگونه می توان از چنگال کابوسی که اکنون گرفتارش شده ایم، رها گردیم.

این کار با پرتاب وسایلی صورت می گیرد. برای درک بهتر بگذارید گیم پلی را به صورت کلی توضیح دهیم. سایمن به صورت عمودی در تلفن همراه اجرا شده و پس از انتخاب مرحله مورد نظر، وارد برنامه تلوزیونی اش می شوید. اینجا وسیله ای در ابتدای تصویر قرار گرفته و باید با دست یا شیئی کمکی آن را سمت هدف مورد نظر پرتاب کنید.

اصلا چرا این قدر توضیح می دهیم، بیایید با مثالی ختم جلسه را اعلام کنیم. به عنوان نمونه در مرحله ای باید توپ بسکتبال را به تور بیندازید یا با پرتاب سنگ به جایی که انسان های نخستین هستند باعث کشف آتش شوید. حتی جایی مجبورید به دانشمندان برای کشف های بزرگ تاریخ کمک کنید.

اگر به مثال ها بالا دقت کرده باشید یکی از مهمترین المان های مثبت بازی را متوجه خواهید شد؛ تنوع. در بازی هایی مانند سایمن تنوع محیطی باعث می شود تا بازیکن احساس خستگی نکند. علاوه بر این، اگر سازنده بتواند از پتانسیل های آنان برای تغییر جزئی مکانیزم های گیم پلی استفاده کند، اشتیاق برای اتمام بازی تا پایان حفظ شود.

خوشبختانه این مسئله در سایمن وجود دارد و سازنده سعی نموده با ایجاد تنوع در هر مرحله تازگی را به رگ های اثر خود تزریق کند. البته با وجود تمام المان های مثبت بازی، متاسفانه پرتاب ها بیش از حد به معقوله شانس تکیه کرده و دقت کمتر به چشم می خورد.

این حرف بدین معنی نیست که برای پیروزی نیازمند جهت گیری درست و تنظیم میزان قدرت پرتاب نخواهید بود، بلکه کنترل تمامی این معقولات کمی زیادی در سایمن مشکل است. اما با تمام این حرف ها همچنان داشتیم از بازی و محیط شاد آن لذت می بردیم که ناگهان با صحنه زیر مواجه شدیم:

در نگاه اول بسیار طبیعی به نظر می رسد، نه؟ چون بازی های زیادی هستند که برای آزادسازی مراحل بیشتر باید ستاره های زیادتری را آزاد کنید. ما هم با این تفکر به سراغ انجام دوباره برخی از آنان رفتیم. اما هر چه قدر سعی کردیم نتوانستیم مرحله ای که قبلا تمام کردیم را سه ستاره کنیم و همچنان ستاره مربوط به پرتاب باقی مانده بود.

ابتدا فکر کردیم شاید مشکل از سیستمی که روی آنان بازی را امتحان کردیم باشد یا باگی عجیب این بار ما را بلعیده. پس از مدتی تصمیم گرفتیم یک کار دیگر بکنیم: این بار توپ ها را به اهداف و نکات مخفی با هم شلیک کنیم شاید راه گشا شد. اما حتی این اینشتین بازی مان هم جواب نداد.

رفتیم به کافه بازار و نگاهی به کامنت های مرتبط به عنوان مورد بحث انداختیم که تقریبا شاخ درآوردیم! یکی از کاربران گفت پس از اتمام هر مرحله، دیگر نمی توان آن را سه ستاره کرد. راستش را بخواهید هنوز باور نکردیم و امیدواریم این تنها یک باگ باشد. چون از تیمی که این همه ذوق و شوق در طراحی شخصیت ها، مراحل، محیط و گیم پلی به خرج کمی غیر قابل انتظار است.

البته نباید یک طرفه هم به قضیه نگاه کرد. بالاخره سازنده داخلی باید به نوعی درآمد خود از ساخت بازی را به دست آورد. ولی بهتر بود روش دیگری امتحان شود. مثلا اگر ویدیویی تبلیغاتی ببینید، شانس این را دریافت خواهید کرد تا حتی پس از پایان مرحله بتوانید آن را سه ستاره کنید.

در هر صورت امیدواریم این مشکل به سرعت حل شود، چون سایمن اثر قابل احترامی است و حتی اگر در نگاه اول حجم بازی کمی زیاد به نظر برسد، اما به واسطه حضور المان های مثبت و شادی که در متن اشاره کردیم تجربه اش می تواند بسیار لذت بخش باشد. امیدواریم با رفع مشکلات بازی، شاهد یک ماجراجویی شیرین تر با سایمن باشیم. برای اطلاعات بیشتر، بازی به تازگی برای گوگل پلی نیز منتشر شده.

• سایمن – Simon Genius Crazy
• قیمت : رایگان (با پرداخت درون برنامه ای)
• سازنده : تانگو گیمز
• سیستم عامل : اندروید
• حجم : 141 مگابایت

• دانلود

The post appeared first on .

معرفی بازی سایمن؛ نابغه یا دیوانه؟

(image)

حتی اگر سینمایی حلقه را ندیده باشید، احتمالا خلاصه ای از داستان آن را شنیده اید. در این فیلم، فیلمی وجود داشت که اگر انسانی آن را می دید پس از طی چند روز دخترک زیبارویی از تلویزیون بیرون آمده و کارش را می ساخت. در عنوانی که می خواهیم امروز معرفی کنیم اوضاع کمی برعکس شده.

پس از تعویض کانال های بسیار زیاد توسط سایمن، شخصیت اصلی، تلویزیون که کاسه صبرش سرازیر می شود، پسرک شیطان را به داخل خود می کشد. طی این حادثه، سایمن به زمان های مختلف سفر کرده و اتفاقات گوناگون بامزه ای برایش رخ می دهد. با ما و معرفی آخرین اثر خوش ساخت استودیو تانگو همراه باشید تا بیشتر با ماجراجویی سایمن آشنا شوید.

سایمن به صورت کلی دارای 24 مرحله است؛ مراحلی که از محیط های متنوعی تشکیل شده و برای رهایی از آنان باید وظایفی را انجام دهید. اما سوال اینجاست چگونه می توان از چنگال کابوسی که اکنون گرفتارش شده ایم، رها گردیم.

این کار با پرتاب وسایلی صورت می گیرد. برای درک بهتر بگذارید گیم پلی را به صورت کلی توضیح دهیم. سایمن به صورت عمودی در تلفن همراه اجرا شده و پس از انتخاب مرحله مورد نظر، وارد برنامه تلوزیونی اش می شوید. اینجا وسیله ای در ابتدای تصویر قرار گرفته و باید با دست یا شیئی کمکی آن را سمت هدف مورد نظر پرتاب کنید.

اصلا چرا این قدر توضیح می دهیم، بیایید با مثالی ختم جلسه را اعلام کنیم. به عنوان نمونه در مرحله ای باید توپ بسکتبال را به تور بیندازید یا با پرتاب سنگ به جایی که انسان های نخستین هستند باعث کشف آتش شوید. حتی جایی مجبورید به دانشمندان برای کشف های بزرگ تاریخ کمک کنید.

اگر به مثال ها بالا دقت کرده باشید یکی از مهمترین المان های مثبت بازی را متوجه خواهید شد؛ تنوع. در بازی هایی مانند سایمن تنوع محیطی باعث می شود تا بازیکن احساس خستگی نکند. علاوه بر این، اگر سازنده بتواند از پتانسیل های آنان برای تغییر جزئی مکانیزم های گیم پلی استفاده کند، اشتیاق برای اتمام بازی تا پایان حفظ شود.

خوشبختانه این مسئله در سایمن وجود دارد و سازنده سعی نموده با ایجاد تنوع در هر مرحله تازگی را به رگ های اثر خود تزریق کند. البته با وجود تمام المان های مثبت بازی، متاسفانه پرتاب ها بیش از حد به معقوله شانس تکیه کرده و دقت کمتر به چشم می خورد.

این حرف بدین معنی نیست که برای پیروزی نیازمند جهت گیری درست و تنظیم میزان قدرت پرتاب نخواهید بود، بلکه کنترل تمامی این معقولات کمی زیادی در سایمن مشکل است. اما با تمام این حرف ها همچنان داشتیم از بازی و محیط شاد آن لذت می بردیم که ناگهان با صحنه زیر مواجه شدیم:

در نگاه اول بسیار طبیعی به نظر می رسد، نه؟ چون بازی های زیادی هستند که برای آزادسازی مراحل بیشتر باید ستاره های زیادتری را آزاد کنید. ما هم با این تفکر به سراغ انجام دوباره برخی از آنان رفتیم. اما هر چه قدر سعی کردیم نتوانستیم مرحله ای که قبلا تمام کردیم را سه ستاره کنیم و همچنان ستاره مربوط به پرتاب باقی مانده بود.

ابتدا فکر کردیم شاید مشکل از سیستمی که روی آنان بازی را امتحان کردیم باشد یا باگی عجیب این بار ما را بلعیده. پس از مدتی تصمیم گرفتیم یک کار دیگر بکنیم: این بار توپ ها را به اهداف و نکات مخفی با هم شلیک کنیم شاید راه گشا شد. اما حتی این اینشتین بازی مان هم جواب نداد.

رفتیم به کافه بازار و نگاهی به کامنت های مرتبط به عنوان مورد بحث انداختیم که تقریبا شاخ درآوردیم! یکی از کاربران گفت پس از اتمام هر مرحله، دیگر نمی توان آن را سه ستاره کرد. راستش را بخواهید هنوز باور نکردیم و امیدواریم این تنها یک باگ باشد. چون از تیمی که این همه ذوق و شوق در طراحی شخصیت ها، مراحل، محیط و گیم پلی به خرج کمی غیر قابل انتظار است.

البته نباید یک طرفه هم به قضیه نگاه کرد. بالاخره سازنده داخلی باید به نوعی درآمد خود از ساخت بازی را به دست آورد. ولی بهتر بود روش دیگری امتحان شود. مثلا اگر ویدیویی تبلیغاتی ببینید، شانس این را دریافت خواهید کرد تا حتی پس از پایان مرحله بتوانید آن را سه ستاره کنید.

در هر صورت امیدواریم این مشکل به سرعت حل شود، چون سایمن اثر قابل احترامی است و حتی اگر در نگاه اول حجم بازی کمی زیاد به نظر برسد، اما به واسطه حضور المان های مثبت و شادی که در متن اشاره کردیم تجربه اش می تواند بسیار لذت بخش باشد. امیدواریم با رفع مشکلات بازی، شاهد یک ماجراجویی شیرین تر با سایمن باشیم. برای اطلاعات بیشتر، بازی به تازگی برای گوگل پلی نیز منتشر شده.

The post appeared first on .

معرفی بازی سایمن؛ نابغه یا دیوانه؟

معرفی بازی لوتی وار؛ ادای دینی به سینمای قدیم ایران

شاید فکر کنید بحث های سیاسی و تلفن های همراه اصلی ترین نامزدها برای گذران وقت در دورهمی ها باشند. اما اگر دقیق تر به این قضیه نگاه کنیم، متوجه می شویم که یادآوری خاطرات گذشته نیز از شانس بالایی در فصل جوایز برخوردار است.

چون عموما ما ایرانی ها انسان های نوستالژی گرایی هستیم و از ورق زدن دفتر خاطراتی که حتی اگر در نوشته شدن آن نقشی نداشته باشیم هم لذت کافی می بریم.

اشتباه برداشت نکنید، قصد نقد این رفتار را نداریم و تمام حرف های بالا را زدیم تا بگوییم ویژگی مورد بحث، با وجود ارزش بالای خود میان جامعه داخلی، می تواند به یک نیرو بسیار قوی در جذب مخاطب بدل گردد.

خوشبختانه تولیدکنندگان داخلی نیز خود به این موضوع واقف بوده و سالیانه آثاری را در بازار داخلی مشاهده می کنیم که گذری بر آن دوران دارند. امروز می خواهیم به معرفی یکی از خوب های این سبک با نام لوتی وار بپردازیم. پس تا پایان همراه ما باشید.

طبیعتا با شنیدن واژه لوتی فکرها به سمت انسان های با مرامی می رود که تیپ شان قبل از انقلاب جذابیت خاصی میان مردم داشت. شخصیت اصلی بازی لوتی وار نیز از همین جنس آدم هاست.

داستان از این قرار است که کارگردانی جوان تصمیم می گیرد برای فیلم های خود یک بازیگر انتخاب کند؛ آثاری که همگی همانند برخی ساخته های دهه 40 و 50 شمسی بوده و در آنان یک انسان با مرام باید گرد و خاک کند. بنابراین او از شما می خواهد تا ستاره فیلم هایش باشید.

این از خلاصه، شاید هم کلیت داستان بازی که جذابیت اصلی آن بر دوش دیالوگ های انتخابی بسیار عالیش است. به عبارت دیگر قبل از شروع فیلمبرداری، توضیحاتی از سوی کارگردان داده می شود که بازیکن می تواند بنا بر علاقه خود با چهار گزینه متفاوت پاسخ وی را بدهد.

نکته جالب اینجاست هر پاسخ نیز خود عکس العمل متفاوتی از سوی کارگردان در بردارد. البته قابلیت انتخاب دیالوگ تنها تا مرحله 12 وجود داشته و از آن مرحله به بعد بر اساس نحوه انتخاب دیالوگ هایتان، شخصیت اصلی پاسخ خواهد داد.

به نظر می رسد در مدهای دیگر دوباره شاهد بازگشت این ویژگی باشیم که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. از داستان به گیم پلی می رویم. لوتی وار در زیر مجموعه سبک فایتینگ یا مبارزه ای قرار گرفته و در هر مرحله کارگردان به شما وظیفه ای می دهد تا آن را به بهترین نحو انجام دهید.

از دید مکانیک های گیم پلی با عنوان ساده ای طرف هستیم و پیچیدگی های برخی عناوین فایتینگ در انتظارتان نخواهد بود. برای مبارزه چهار حرکت اصلی وجود دارد که عبارت اند از: ضربه به سر، ضربه به شکم، دفاع بالا و دفاع پایین. البته می توانید برای جا خالی دادن انگشتتان را نیز به سمت چپ صفحه لمسی بکشید.

اما صبر کنید ببینیم، این سادگی گیم پلی را یکنواخت نمی کند؟ طبیعتا پاسخ مثبت است. به همین منظور استودیو سازنده چهار حرکت ویژه با نام های چَک، پخ، ضایع کردن و عربرده کشیدن را به بازی اضافه نموده تا شاهد تنوع در مبارزات باشیم.

بالاتر قول دادیم تا پیرامون مدهای دیگر بازی نیز صحبت کنیم. به صورت کلی در منوی اصلی شش بخش وجود دارد که تاکنون فقط لوتی وار [مراحلی که ابتدای متن اشاره کردیم] و بی پایان در دسترس اند. در مد بی پایان، همان طور که از اسم آن بر می آید، بازیکن می تواند بدون محدودیت با انسان های بیشتری مبارزه کرده و رکورد بزند.

چهار بخش دیگر نیز پلیس جنایی، عملی تخیلی، اساطیری و پیشنهاد شما هستند. کامنت های صفحه اینستاگرام بازی را که مشاهده می کردیم، متوجه شدیم مرحله پلیسی جنایی به زودی با آپدیتی در دسترس قرار گرفته و سبک بازی نیز تغییراتی به خود دیده. به گونه ای که می توانید کاراکتر را حرکت داده و تیر اندازی کنید.

اگر بخواهیم نگاهی گذرا به گرافیک داشته باشیم باید بگوییم رنگ بندی لوتی وار همانند شخصیت اصلی و فیلم هایی که بازی می کند وفادار به آثار قدیمی بوده و سیاه و سفید است. برای پس زمینه نیز شاهد دو بک گراند گوناگون هستیم که الهام گرفته از تهران قدیم هستند.

فکر نمی کنیم برای سخن پایانی نیازی به پیشنهاد تجربه بازی باشد. چون صحبت های مقدمه و المان های مثبت خود دلیلی برای انجام بازی لوتی وار هستند. البته با تمام این حرف ها نباید از پشتیبانی بسیار خوبی که مدین گیم نسبت به عنوان خود دارد، بگذریم.

• لوتی وار
• قیمت : رایگان
• سازنده : مدین گیم
• سیستم عامل : اندروید
• حجم : 16.9 مگابایت

• دانلود

The post appeared first on .

معرفی بازی لوتی وار؛ ادای دینی به سینمای قدیم ایران

(image)

شاید فکر کنید بحث های سیاسی و تلفن های همراه اصلی ترین نامزدها برای گذران وقت در دورهمی ها باشند. اما اگر دقیق تر به این قضیه نگاه کنیم، متوجه می شویم که یادآوری خاطرات گذشته نیز از شانس بالایی در فصل جوایز برخوردار است.

چون عموما ما ایرانی ها انسان های نوستالژی گرایی هستیم و از ورق زدن دفتر خاطراتی که حتی اگر در نوشته شدن آن نقشی نداشته باشیم هم لذت کافی می بریم.

اشتباه برداشت نکنید، قصد نقد این رفتار را نداریم و تمام حرف های بالا را زدیم تا بگوییم ویژگی مورد بحث، با وجود ارزش بالای خود میان جامعه داخلی، می تواند به یک نیرو بسیار قوی در جذب مخاطب بدل گردد.

خوشبختانه تولیدکنندگان داخلی نیز خود به این موضوع واقف بوده و سالیانه آثاری را در بازار داخلی مشاهده می کنیم که گذری بر آن دوران دارند. امروز می خواهیم به معرفی یکی از خوب های این سبک با نام لوتی وار بپردازیم. پس تا پایان همراه ما باشید.

طبیعتا با شنیدن واژه لوتی فکرها به سمت انسان های با مرامی می رود که تیپ شان قبل از انقلاب جذابیت خاصی میان مردم داشت. شخصیت اصلی بازی لوتی وار نیز از همین جنس آدم هاست.

داستان از این قرار است که کارگردانی جوان تصمیم می گیرد برای فیلم های خود یک بازیگر انتخاب کند؛ آثاری که همگی همانند برخی ساخته های دهه 40 و 50 شمسی بوده و در آنان یک انسان با مرام باید گرد و خاک کند. بنابراین او از شما می خواهد تا ستاره فیلم هایش باشید.

این از خلاصه، شاید هم کلیت داستان بازی که جذابیت اصلی آن بر دوش دیالوگ های انتخابی بسیار عالیش است. به عبارت دیگر قبل از شروع فیلمبرداری، توضیحاتی از سوی کارگردان داده می شود که بازیکن می تواند بنا بر علاقه خود با چهار گزینه متفاوت پاسخ وی را بدهد.

نکته جالب اینجاست هر پاسخ نیز خود عکس العمل متفاوتی از سوی کارگردان در بردارد. البته قابلیت انتخاب دیالوگ تنها تا مرحله 12 وجود داشته و از آن مرحله به بعد بر اساس نحوه انتخاب دیالوگ هایتان، شخصیت اصلی پاسخ خواهد داد.

به نظر می رسد در مدهای دیگر دوباره شاهد بازگشت این ویژگی باشیم که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. از داستان به گیم پلی می رویم. لوتی وار در زیر مجموعه سبک فایتینگ یا مبارزه ای قرار گرفته و در هر مرحله کارگردان به شما وظیفه ای می دهد تا آن را به بهترین نحو انجام دهید.

از دید مکانیک های گیم پلی با عنوان ساده ای طرف هستیم و پیچیدگی های برخی عناوین فایتینگ در انتظارتان نخواهد بود. برای مبارزه چهار حرکت اصلی وجود دارد که عبارت اند از: ضربه به سر، ضربه به شکم، دفاع بالا و دفاع پایین. البته می توانید برای جا خالی دادن انگشتتان را نیز به سمت چپ صفحه لمسی بکشید.

اما صبر کنید ببینیم، این سادگی گیم پلی را یکنواخت نمی کند؟ طبیعتا پاسخ مثبت است. به همین منظور استودیو سازنده چهار حرکت ویژه با نام های چَک، پخ، ضایع کردن و عربرده کشیدن را به بازی اضافه نموده تا شاهد تنوع در مبارزات باشیم.

بالاتر قول دادیم تا پیرامون مدهای دیگر بازی نیز صحبت کنیم. به صورت کلی در منوی اصلی شش بخش وجود دارد که تاکنون فقط لوتی وار [مراحلی که ابتدای متن اشاره کردیم] و بی پایان در دسترس اند. در مد بی پایان، همان طور که از اسم آن بر می آید، بازیکن می تواند بدون محدودیت با انسان های بیشتری مبارزه کرده و رکورد بزند.

چهار بخش دیگر نیز پلیس جنایی، عملی تخیلی، اساطیری و پیشنهاد شما هستند. کامنت های صفحه اینستاگرام بازی را که مشاهده می کردیم، متوجه شدیم مرحله پلیسی جنایی به زودی با آپدیتی در دسترس قرار گرفته و سبک بازی نیز تغییراتی به خود دیده. به گونه ای که می توانید کاراکتر را حرکت داده و تیر اندازی کنید.

اگر بخواهیم نگاهی گذرا به گرافیک داشته باشیم باید بگوییم رنگ بندی لوتی وار همانند شخصیت اصلی و فیلم هایی که بازی می کند وفادار به آثار قدیمی بوده و سیاه و سفید است. برای پس زمینه نیز شاهد دو بک گراند گوناگون هستیم که الهام گرفته از تهران قدیم هستند.

فکر نمی کنیم برای سخن پایانی نیازی به پیشنهاد تجربه بازی باشد. چون صحبت های مقدمه و المان های مثبت خود دلیلی برای انجام بازی لوتی وار هستند. البته با تمام این حرف ها نباید از پشتیبانی بسیار خوبی که مدین گیم نسبت به عنوان خود دارد، بگذریم.

The post appeared first on .

معرفی بازی لوتی وار؛ ادای دینی به سینمای قدیم ایران

بررسی بازی ایرانی جیرینگ لند؛ لذت کوتاه مدیریت

اگر سبک استراتژیک را یک تابع در نظر گرفته و خروجی آن را با پاداش های گوناگون مشخص کنیم، بدون شک مهارت مهمترین نقش را در ورودیش ایفا خواهد کرد. به بیان ساده تر در آثار استراتژیک حتی اگر نیرو و ساختمان هایتان به اندازه حریف قدرتمند نباشد باز هم شانس بردن یا حتی شکست از رقبای ضعیف تر را خواهید داشت. بنابراین به واسطه این احساس رقابت قوی، همیشه دوست دارید تا با بهانه های گوناگون سری به این عناوین زده و خود را سرگرم نمایید.

تمام این حرف ها را زدیم تا با نتیجه گیری آخر یکی دیگر از دلایل اعتیاد آور بودن سبک استراتژیک را بیان کنیم؛ دلیلی که برای اثبات آن خیلی دوست داشتیم از عنوان آنلاین و جدید جیرینگ لند استفاده کنیم، اما متاسفانه به دلیل ایده های جذاب تو خالی، بازی پس از مدتی ریتم اعتیاد آوری خود را از دست می دهد. اگر دوست دارید بدانید که چرا چنین اتفاقی افتاده پس تا پایان با بررسی جیرینگ لند همراه ما باشید.

همه چیز با یک افسانه شروع شد؛ افسانه ای که میان نسل ها دست به دست گذشته و نشان می دهد در تاریخی معلوم فردی خواهد آمد که با هدایت جیرینگ الممالک احتشامی سرزمین جیرینگ لند را ساخته و با آباد نمودن آن، مهاجران را می پذیرد. همان طور که حدس می زنید، اکنون وظیفه دارید تا با انجام بازی سرانجام به این افسانه رنگ و بویی حقیقی ببخشید.

اما قبل از پرداختن به نکات مثبت و منفی بیایید ابتدا نگاهی به مکانیک های بخش گیم پلی بیندازیم. پس از ورود و دریافت راهنمایی های لازم از سوی مشاور، با یک مغازه لبو فروشی مواجه خواهید شد. سپس هر دفعه باید روی مغازه کلیک کرده و با گذشت زمان مورد نیاز، پولی را دریافت نمایید. اما با این پول های جمع شده چه کنیم؟ به صورت کلی چهار کار می توان با آنان انجام داد که اولینش ساخت شعبه های بیشتر از مغازه های موجود، برای دریافت پول بیشتر، است.

همچنین اگر تا یک تعداد معینی شعبه، مانند ده، بیست و پنج، پنجاه و ..، بسازید جوایزی مانند افزایش دو برابری درآمد همان مغازه یا کاهش مدت زمان دریافت پول خواهید داشت. البته بخشی به نام ارتقا نیز وجود دارد که جدای از شعبه ها بوده و با صرف هزینه ای می توانید در آن میزان درآمد هر ساختمان را چند برابر کنید.

یکی دیگر از فعالیت های موجود با اسکانس های زیاد بازی به اتاق مدیران باز می گردد. طبیعتا اگر بخواهید برای درآمدزایی روی هر مغازه کلیک کنید خیلی خسته می شوید. اینجاست که می توانید با استخدام مدیر برای هر کسب و کار، کاری کنید تا برای دریافت پول احتیاجی به کلیک روی مغازه نبوده و به صورت خودکار اینکار انجام شود.

نکته جالب اینجاست که سازندگان برای شخصیت های این بخش از چهره ها و اسم های بامزه مانند عباس پروتز استفاده کرده اند. چند تا گفتیم تا حالا؟ فقط دو تا. خب سومین کاری که می توان با این پول های باد آورده انجام داد راه انداختن کسب و کارهای دیگر است. همان طور که گفتیم ابتدا لبو فروشی دارید.

پس از مدتی با احداث ساختمان های دیگر می توانید کسب و کارهایی مانند نانوایی، بدن سازی، کمپ ترک اعتیاد، صرافی و … را راه بیندازید. ما خودمان تا صرافی بیشتر پیش نرفتیم. طبیعتا این بیزینس ها چون به زمان زیادتری برای درآمد زایی احتیاج دارند، پول بیشتری را نیز نصیب بازیکن می کنند.

بسیار خوب رسیدیم به آخرین فعالیت تا از این بحث خسته کننده خارج شویم. طبیعتا تاکنون که توضیحات را خواندید باید از خود بپرسید پس احساس رقابتش کجاست؟ در بازی بخشی به نام الماس فروشی وجود دارد که نشان دهنده تفاوت وضعیت شما با دیگر بازیکنان است. به عبارت دیگر هر چه قدر الماس بیشتری بخرید وضعیتتان در جدول رنکینگ تغییر نموده و بالاتر می رود.

خوشبختانه توضیحات اصلی گیم پلی تمام شد و اکنون به نقاط قوت و ضعف بازی می پردازیم. برخلاف آثار مدیریتی دیگر، نقش بازیکن در ایجاد استراتژی های گوناگون بسیار کوتاه است. بگذارید با مثالی بهتر این موضوع را بیان کنیم.

در برخی عناوین مدیریتی، که خود استراتژیک هستند، برای رسیدن به یک محصول یا کسب و کار باید از نقطه A شروع کرده، به B رفته و در پایان به نقطه C برسید. اصلا چرا راه دور برویم، برای پختن نان به چه چیزهایی احتیاج است؟ گندم. پس مزرعه گندم باید ساخت. سپس این گندم باید آسیاب شود تا با دادن آرد به نانوایی شاهد نان باشیم.

متاسفانه جیرینگ لند با ایده های نصف و نیمه اش اصلا از این قاعده پیروی نکرده و تنها کاری که بازیکن باید انجام دهد ساخت شعبه یا استخدام مدیران است که خود نیز نیازی به استراتژی ندارند. بنابراین با این ویژگی منفی بازی نمی تواند جذابیتش را تا مدت طولانی نگه دارد.

بزرگترین مشکل جیرینگ لند نیز همین است. چون حتی اگر فکر می کنید تنها خرید الماس انگیزه زیادی برای رقابت ایجاد نمی کند، اما به واسطه یک گیم پلی درگیرکننده این ضعف پوشش داده می شد. می توان حدس زد که استودیو آناشید سعی داشت با این کار اثری در دسترس تر برای ارتباط راحت تر با بازیکن تولید نماید اما ساده سازی بیش از حد در تجربه نهایی تاثیر منفی زیادی گذاشته.

البته این حرف ها بدین معنی نیست که جیرینگ لند عنوانی بدون ارزش تجربه است. خیلی از بازی ها دارای مشکلاتی هستند اما بازیکن می تواند از آنان لذت ببرد. چرا جیرینگ لند در این دسته قرار نداشته باشد؟ اکنون نگاهی به نکات مثبت تر بازی می اندازیم تا شاید انگیزه ای در انجام آن ایجاد گردد.

یکی از بخش های جذاب جیرینگ لند وجود ساختمان های گوناگون و متنوع است که باعث خواهد شد تا با وجود گیم پلی ساده، کاربران علاقه مند به این سبک ترغیب شوند تا بازی را ادامه دهند. از طرف دیگر نیز سیستم ارتقا، که بیشتر به همان ساخت شعبه محدود است، خود می تواند عاملی، هر چند کوتاه، برای جذابیت بیشتر جیرینگ لند باشد.

در زمینه گرافیکی نیز تنهایی چیزی که می توانیم بگوییم این است که محیط و چهره شخصیت ها به خوبی با حال و هوای بازی سازگار بوده و ایرادی به تیم سازنده پیرامون این موضوع وارد نمی شود. استفاده از بک گراند تهران و برج میلاد نیز تصمیم بسیار درستی از سوی آناشید بود. البته با کمی دقت می توان متوجه تکرار برخی آبجکت ها در ستون کسب و کارها شد اما نکته ای منفی به حساب نمی آید. چون مگر در خیابان وسایل تکراری نمیبینید؟

اگر بخواهیم قبل از جمع بندی حرف هایمان نگاهی نیز به موسیقی بیندازیم، باید عنوان کنیم که با وجود پخش شدن تنها یک قطعه در طول بازی اما به خوبی شاهد هماهنگ شدن آن با دیگر قسمت ها هستیم. البته ای کاش موزیک کمی طولانی تر بود.

در پایان باید بگوییم اگر علاقه مند به بازی های مدیریتی هستید، انجام جیرینگ لند می تواند برایتان لذت بخش باشد. اگر هم تمایلی به عناوینی این سبک ها ندارید پس با انجام عنوان مورد بحث می توانید حداقل برای چند ساعت جذابیت مدیر شدن و پرستیژ خاص آن را تجربه کنید.

• جیرینگ لند
• قیمت : رایگان (با پرداخت درون برنامه ای)
• سازنده : آناشید
• سیستم عامل : اندروید
• حجم : 26.7 مگابایت

• دانلود

The post appeared first on .

بررسی بازی ایرانی جیرینگ لند؛ لذت کوتاه مدیریت

(image)

اگر سبک استراتژیک را یک تابع در نظر گرفته و خروجی آن را با پاداش های گوناگون مشخص کنیم، بدون شک مهارت مهمترین نقش را در ورودیش ایفا خواهد کرد. به بیان ساده تر در آثار استراتژیک حتی اگر نیرو و ساختمان هایتان به اندازه حریف قدرتمند نباشد باز هم شانس بردن یا حتی شکست از رقبای ضعیف تر را خواهید داشت. بنابراین به واسطه این احساس رقابت قوی، همیشه دوست دارید تا با بهانه های گوناگون سری به این عناوین زده و خود را سرگرم نمایید.

تمام این حرف ها را زدیم تا با نتیجه گیری آخر یکی دیگر از دلایل اعتیاد آور بودن سبک استراتژیک را بیان کنیم؛ دلیلی که برای اثبات آن خیلی دوست داشتیم از عنوان آنلاین و جدید جیرینگ لند استفاده کنیم، اما متاسفانه به دلیل ایده های جذاب تو خالی، بازی پس از مدتی ریتم اعتیاد آوری خود را از دست می دهد. اگر دوست دارید بدانید که چرا چنین اتفاقی افتاده پس تا پایان با بررسی جیرینگ لند همراه ما باشید.

همه چیز با یک افسانه شروع شد؛ افسانه ای که میان نسل ها دست به دست گذشته و نشان می دهد در تاریخی معلوم فردی خواهد آمد که با هدایت جیرینگ الممالک احتشامی سرزمین جیرینگ لند را ساخته و با آباد نمودن آن، مهاجران را می پذیرد. همان طور که حدس می زنید، اکنون وظیفه دارید تا با انجام بازی سرانجام به این افسانه رنگ و بویی حقیقی ببخشید.

اما قبل از پرداختن به نکات مثبت و منفی بیایید ابتدا نگاهی به مکانیک های بخش گیم پلی بیندازیم. پس از ورود و دریافت راهنمایی های لازم از سوی مشاور، با یک مغازه لبو فروشی مواجه خواهید شد. سپس هر دفعه باید روی مغازه کلیک کرده و با گذشت زمان مورد نیاز، پولی را دریافت نمایید. اما با این پول های جمع شده چه کنیم؟ به صورت کلی چهار کار می توان با آنان انجام داد که اولینش ساخت شعبه های بیشتر از مغازه های موجود، برای دریافت پول بیشتر، است.

همچنین اگر تا یک تعداد معینی شعبه، مانند ده، بیست و پنج، پنجاه و ..، بسازید جوایزی مانند افزایش دو برابری درآمد همان مغازه یا کاهش مدت زمان دریافت پول خواهید داشت. البته بخشی به نام ارتقا نیز وجود دارد که جدای از شعبه ها بوده و با صرف هزینه ای می توانید در آن میزان درآمد هر ساختمان را چند برابر کنید.

یکی دیگر از فعالیت های موجود با اسکانس های زیاد بازی به اتاق مدیران باز می گردد. طبیعتا اگر بخواهید برای درآمدزایی روی هر مغازه کلیک کنید خیلی خسته می شوید. اینجاست که می توانید با استخدام مدیر برای هر کسب و کار، کاری کنید تا برای دریافت پول احتیاجی به کلیک روی مغازه نبوده و به صورت خودکار اینکار انجام شود.

نکته جالب اینجاست که سازندگان برای شخصیت های این بخش از چهره ها و اسم های بامزه مانند عباس پروتز استفاده کرده اند. چند تا گفتیم تا حالا؟ فقط دو تا. خب سومین کاری که می توان با این پول های باد آورده انجام داد راه انداختن کسب و کارهای دیگر است. همان طور که گفتیم ابتدا لبو فروشی دارید.

پس از مدتی با احداث ساختمان های دیگر می توانید کسب و کارهایی مانند نانوایی، بدن سازی، کمپ ترک اعتیاد، صرافی و … را راه بیندازید. ما خودمان تا صرافی بیشتر پیش نرفتیم. طبیعتا این بیزینس ها چون به زمان زیادتری برای درآمد زایی احتیاج دارند، پول بیشتری را نیز نصیب بازیکن می کنند.

بسیار خوب رسیدیم به آخرین فعالیت تا از این بحث خسته کننده خارج شویم. طبیعتا تاکنون که توضیحات را خواندید باید از خود بپرسید پس احساس رقابتش کجاست؟ در بازی بخشی به نام الماس فروشی وجود دارد که نشان دهنده تفاوت وضعیت شما با دیگر بازیکنان است. به عبارت دیگر هر چه قدر الماس بیشتری بخرید وضعیتتان در جدول رنکینگ تغییر نموده و بالاتر می رود.

خوشبختانه توضیحات اصلی گیم پلی تمام شد و اکنون به نقاط قوت و ضعف بازی می پردازیم. برخلاف آثار مدیریتی دیگر، نقش بازیکن در ایجاد استراتژی های گوناگون بسیار کوتاه است. بگذارید با مثالی بهتر این موضوع را بیان کنیم.

در برخی عناوین مدیریتی، که خود استراتژیک هستند، برای رسیدن به یک محصول یا کسب و کار باید از نقطه A شروع کرده، به B رفته و در پایان به نقطه C برسید. اصلا چرا راه دور برویم، برای پختن نان به چه چیزهایی احتیاج است؟ گندم. پس مزرعه گندم باید ساخت. سپس این گندم باید آسیاب شود تا با دادن آرد به نانوایی شاهد نان باشیم.

متاسفانه جیرینگ لند با ایده های نصف و نیمه اش اصلا از این قاعده پیروی نکرده و تنها کاری که بازیکن باید انجام دهد ساخت شعبه یا استخدام مدیران است که خود نیز نیازی به استراتژی ندارند. بنابراین با این ویژگی منفی بازی نمی تواند جذابیتش را تا مدت طولانی نگه دارد.

بزرگترین مشکل جیرینگ لند نیز همین است. چون حتی اگر فکر می کنید تنها خرید الماس انگیزه زیادی برای رقابت ایجاد نمی کند، اما به واسطه یک گیم پلی درگیرکننده این ضعف پوشش داده می شد. می توان حدس زد که استودیو آناشید سعی داشت با این کار اثری در دسترس تر برای ارتباط راحت تر با بازیکن تولید نماید اما ساده سازی بیش از حد در تجربه نهایی تاثیر منفی زیادی گذاشته.

البته این حرف ها بدین معنی نیست که جیرینگ لند عنوانی بدون ارزش تجربه است. خیلی از بازی ها دارای مشکلاتی هستند اما بازیکن می تواند از آنان لذت ببرد. چرا جیرینگ لند در این دسته قرار نداشته باشد؟ اکنون نگاهی به نکات مثبت تر بازی می اندازیم تا شاید انگیزه ای در انجام آن ایجاد گردد.

یکی از بخش های جذاب جیرینگ لند وجود ساختمان های گوناگون و متنوع است که باعث خواهد شد تا با وجود گیم پلی ساده، کاربران علاقه مند به این سبک ترغیب شوند تا بازی را ادامه دهند. از طرف دیگر نیز سیستم ارتقا، که بیشتر به همان ساخت شعبه محدود است، خود می تواند عاملی، هر چند کوتاه، برای جذابیت بیشتر جیرینگ لند باشد.

در زمینه گرافیکی نیز تنهایی چیزی که می توانیم بگوییم این است که محیط و چهره شخصیت ها به خوبی با حال و هوای بازی سازگار بوده و ایرادی به تیم سازنده پیرامون این موضوع وارد نمی شود. استفاده از بک گراند تهران و برج میلاد نیز تصمیم بسیار درستی از سوی آناشید بود. البته با کمی دقت می توان متوجه تکرار برخی آبجکت ها در ستون کسب و کارها شد اما نکته ای منفی به حساب نمی آید. چون مگر در خیابان وسایل تکراری نمیبینید؟

اگر بخواهیم قبل از جمع بندی حرف هایمان نگاهی نیز به موسیقی بیندازیم، باید عنوان کنیم که با وجود پخش شدن تنها یک قطعه در طول بازی اما به خوبی شاهد هماهنگ شدن آن با دیگر قسمت ها هستیم. البته ای کاش موزیک کمی طولانی تر بود.

در پایان باید بگوییم اگر علاقه مند به بازی های مدیریتی هستید، انجام جیرینگ لند می تواند برایتان لذت بخش باشد. اگر هم تمایلی به عناوینی این سبک ها ندارید پس با انجام عنوان مورد بحث می توانید حداقل برای چند ساعت جذابیت مدیر شدن و پرستیژ خاص آن را تجربه کنید.

The post appeared first on .

بررسی بازی ایرانی جیرینگ لند؛ لذت کوتاه مدیریت

تشخیص صدا؛ معرفی بازی صدا پیچ

معمولاً برای خلق یک چیز بزرگ، از کوچک شروع می کنند. در بازی سازی هم همین است، هیچ گاه با تجربه ی کم و پیش پا افتاده نمی توانید پای خود را وسط این بحبوحه بگذارید. مرحله اول شروع بازی سازی، کسب تجربه و سنجش ایده هاست؛ بای سازان کار خود را گاه با پلتفرم اندروید و بازی های کوچک آغاز می کنند.

بازی های مفرح و سرگرم کننده ای چون آفتابه به ما نشان داد که با یک ایده ی ساده اما جذاب چگونه می توان طرفدار جذب کرد و از همین راه به سود دهی رسید. آفتابه ای که ژانر معمایی را در طیف بازی های ایرانی به گونه ای دیگر تعریف کرد. عنوان صدا پیچ نیز با همین روند شکل گرفت.

ساخته ی آبی نویس در سبک معمایی ایده های تازه ای برای تعریف دارد. با ورود به بازی و دیدن راهنمای صدا پیچ، در همان ابتدا حساب کار دستتان می آید. بر خلاف روند کلی بازی آفتابه، در این جا باید صدایی پخش شده را تشخیص دهید. این صدا می تواند حاوی ضرب المثل ، شعر ، اسم و یا کلمه ای خاص باشد.

در واقع باید ذهن خود را آماده کرده و صبر پیشه کنید تا بتوانید یک صدای نا مفهموم را تشخیص داده و با استفاده از حروف الفبایی که در اختیارتان گذاشته شده، آن را بنویسید. در این راه 72 مرحله ی متنوع و مفرح را پیش رو دارید که می تواند ساعت ها شما را سرگرم کرده و برای لحظه ای چند هم که شده ذهنتان را متمرکز کند.

خبر خوب آن که بازی با آپدیت های پیش روی خود به روز تر شده و به تعداد مراحل آن اضافه می شود. علاوه بر این قرار است یک بسته تحت عنوان لهجه های محلی نیز به صدا پیچ اضافه شود. همچنین می توانید جملات و یا کلمات پیشنهادی خود را برای سازندگان ایمیل کنید تا در صورت تایید همراه با آپدیت های بعدی در دسترس قرار گیرند.

اگر در مرحله ای گیر کردید و به کمک احتیاج داشتید، قادر هستید از امتیازاتی که در طول مراحل بدست آورده اید استفاده کنید. بخش راهنمای هر مرحله شامل حذف چند حرف ، تغییر صدا و رد کردن مرحله می شود. اگر امتیاز شما کافی نبود و به سکه های بیشتری نیاز داشتید، می توانید از طریق فروشگاه بازی مقدار سکه ی موردنیاز خود را خریداری و بدین طریق از بازی سازان داخلی حمایت کنید.

• صدا پیچ
• قیمت : رایگان (با پرداخت درون برنامه ای)
• سازنده : آبی نویس
• سیستم عامل : اندروید
• حجم : 8.4 مگابایت

• دانلود

The post appeared first on .

تشخیص صدا؛ معرفی بازی صدا پیچ

(image)

معمولاً برای خلق یک چیز بزرگ، از کوچک شروع می کنند. در بازی سازی هم همین است، هیچ گاه با تجربه ی کم و پیش پا افتاده نمی توانید پای خود را وسط این بحبوحه بگذارید. مرحله اول شروع بازی سازی، کسب تجربه و سنجش ایده هاست؛ بای سازان کار خود را گاه با پلتفرم اندروید و بازی های کوچک آغاز می کنند.

بازی های مفرح و سرگرم کننده ای چون آفتابه به ما نشان داد که با یک ایده ی ساده اما جذاب چگونه می توان طرفدار جذب کرد و از همین راه به سود دهی رسید. آفتابه ای که ژانر معمایی را در طیف بازی های ایرانی به گونه ای دیگر تعریف کرد. عنوان صدا پیچ نیز با همین روند شکل گرفت.

ساخته ی آبی نویس در سبک معمایی ایده های تازه ای برای تعریف دارد. با ورود به بازی و دیدن راهنمای صدا پیچ، در همان ابتدا حساب کار دستتان می آید. بر خلاف روند کلی بازی آفتابه، در این جا باید صدایی پخش شده را تشخیص دهید. این صدا می تواند حاوی ضرب المثل ، شعر ، اسم و یا کلمه ای خاص باشد.

در واقع باید ذهن خود را آماده کرده و صبر پیشه کنید تا بتوانید یک صدای نا مفهموم را تشخیص داده و با استفاده از حروف الفبایی که در اختیارتان گذاشته شده، آن را بنویسید. در این راه 72 مرحله ی متنوع و مفرح را پیش رو دارید که می تواند ساعت ها شما را سرگرم کرده و برای لحظه ای چند هم که شده ذهنتان را متمرکز کند.

خبر خوب آن که بازی با آپدیت های پیش روی خود به روز تر شده و به تعداد مراحل آن اضافه می شود. علاوه بر این قرار است یک بسته تحت عنوان لهجه های محلی نیز به صدا پیچ اضافه شود. همچنین می توانید جملات و یا کلمات پیشنهادی خود را برای سازندگان ایمیل کنید تا در صورت تایید همراه با آپدیت های بعدی در دسترس قرار گیرند.

اگر در مرحله ای گیر کردید و به کمک احتیاج داشتید، قادر هستید از امتیازاتی که در طول مراحل بدست آورده اید استفاده کنید. بخش راهنمای هر مرحله شامل حذف چند حرف ، تغییر صدا و رد کردن مرحله می شود. اگر امتیاز شما کافی نبود و به سکه های بیشتری نیاز داشتید، می توانید از طریق فروشگاه بازی مقدار سکه ی موردنیاز خود را خریداری و بدین طریق از بازی سازان داخلی حمایت کنید.

The post appeared first on .

تشخیص صدا؛ معرفی بازی صدا پیچ